กำลังโหลด

ข้อมูลตัวชี้วัด: สภาพสิ่งแวดล้อมชุมชน: ด้านการจัดการมูลฝอย

ตัวชี้วัดนิยาม
(1) ชุมชนมีการจัดการมูลฝอยที่ต้นทางชุมชนมีการจัดการมูลฝอยที่ต้นทาง หมายถึง ชุมชนมีการคัดแยกมูลฝอย เช่น เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่นๆ ที่สามารถรีไซเคิลหรือแปรรูปได้ เช่น ผลิตเป็นเชื้อเพลิงเขียว ทำน้ำหมักจุลินทรีย์ ปุ๋ยอินทรีย์ สิ่งประดิษฐ์จากวัสดุเหลือใช้ หรือขายได้ออกจากมูลฝอยทั้งหมด โดยมีการจัดการในรูปแบบต่างๆ เช่น ธนาคารขยะ ตลาดนัดขยะ ศูนย์รับซื้อหรือผู้รับซื้อรายย่อย รวมถึงการลดการใช้พลาสติกและโฟม
(2) มาตรการเก็บรวบรวมและกำจัดมูลฝอยทั่วไปมาตรการเก็บรวบรวมและกำจัดมูลฝอยทั่วไป หมายถึง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับอนุญาตจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จัดให้มีจุดรวบรวมมูลฝอยประจำครัวเรือน หรือจุดใดๆ ของชุมชน แล้วให้ประชาชนนำขยะมูลฝอยมาทิ้ง แล้วองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับอนุญาตจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเก็บขนขยะมูลฝอยเหล่านั้นไปกำจัดทิ้งอย่างถูกหลักสุขาภิบาล
(3) มาตรการเก็บรวบรวมและกำจัดมูลฝอยติดเชื้อมาตรการจัดการมูลฝอยติดเชื้อ หมายถึง การกระทำเพื่อเป็นการรวบรวมมูลฝอยซึ่งมีเชื้อโรคปะปนอยู่ในปริมาณหรือมีความเข้มข้นซึ่งถ้ามีการสัมผัสหรือใกล้ชิดกับมูลฝอยนั้นแล้วสามารถทําให้เกิดโรคได้ ซึ่งมักเกิดจากกิจกรรมต่างๆ ของสถานบริการการสาธารณสุข เช่น คลินิก โรงพยาบาล สถานพยาบาลสัตว์ เป็นต้น และนำมูลฝอยติดเชื้อที่รวบรวมได้ไปกำจัดทิ้งอย่างถูกหลักสุขาภิบาล ด้วยวิธีต่างๆ ได้แก่ เผาในเตาเผา ทําลายเชื้อด้วยไอน้ำ ทําลายเชื้อด้วยความร้อน
(4) มาตรการเก็บรวบรวมและกำจัดของเสียอันตรายมาตรการเก็บรวบรวมและกำจัดของเสียอันตราย หมายถึง การรวบรวมและกำจัดของเสียอันตรายที่เกิดจากกิจกรรมต่างๆ ในครัวเรือนและสถานประกอบการพาณิชยกรรมต่างๆ ในชุมชน เช่น อู่ซ่อมรถ สถานีบริการน้ำมัน ร้านล้างอัดขยายภาพ ร้านซักแห้ง ท่าเรือ สนามบิน โรงพยาบาล ห้องปฎิบัติการ พื้นที่เกษตรกรรม ฯลฯ ของเสียอันตรายจากบ้านพักอาศัย เช่น ถ่านไฟฉาย หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ ของเสียอันตรายจากท่าเรือ เช่น สารเคมีเหลือทิ้ง ซากสารเคมีที่ถูกเผาไหม้ น้ำมันและกากน้ำมัน ของเสียอันตรายจากการพาณิชยกรรม เช่น สีและทินเนอร์ แบตเตอรี่รถยนต์ น้ำมันหล่อลื่นใช้แล้วจากสถานีบริการน้ำมัน และสารเคมีจากกระบวนการล้างอัดขยายภาพ เป็นต้น ของเสียอันตรายจากเกษตรกรรม เช่น ภาชนะบรรจุสารกำจัดแมลงและสารกำจัดวัชพืช ของเสียอันตรายเหล่านี้หากไม่ผ่านการบำบัดและกำจัดอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการ ก่อให้เกิดการปนเปื้อนและแพร่กระจายของสารอันตรายสู่สิ่งแวดล้อมเข้าสู่ห่วง โซ่อาหาร และเกิดผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนได้ จึงต้องรวบรวมไม่ทิ้งปะปนกับมูลฝอยทั่วไปและกำจัดทิ้งอย่างถูกหลักสุขาภิบาล เช่น การปรับเสถียร/ฝังกลบ (Stabilization/Secure Landfill) การผสมของเสียเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิง (Fuel blending) และการกำจัดโดยระบบเตาเผา (Incineration)