กำลังโหลด

ข้อมูลตัวชี้วัด: สภาพสิ่งแวดล้อมชุมชน: ด้านการจัดการเหตุรำคาญ

ตัวชี้วัดนิยาม
(1) การเกิดเหตุรำคาญเหตุรำคาญ หมายถึง เหตุที่ทำให้เกิดความเดือดร้อน ความเสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน เช่น
(1) แหล่งน้ำ ทางระบายน้ำ ที่อาบน้ำ ส้วม หรือที่ใส่มูลหรือ เถ้า หรือสถานที่อื่นใด ที่มีความสกปรก มีการสะสมสิ่งของที่ทิ้งแล้ว เป็นเหตุให้มีกลิ่นเหม็นหรือละอองเป็นพิษ หรือเป็นหรือน่าจะเป็นที่เพาะพันธุ์พาหะนำโรค หรือก่อให้เกิดความเสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(2) การเลี้ยงสัตว์ในที่หรือโดยวิธีใด หรือมีจำนวนเกินสมควร จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(3) อาคารอันเป็นที่อยู่ของคนหรือสัตว์ โรงงานหรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการระบายอากาศ การระบายน้ำ การกาจัดสิ่งปฏิกูล หรือการควบคุมสารเป็นพิษหรือมีแต่ไม่มีการควบคุม ให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองสารเป็นพิษอย่างพอเพียง จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(4) การกระทำใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น แสง รังสี เสียง ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือ กรณีอื่นใด จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(2) การคุ้มครองสุขภาพจากเหตุรำคาญการคุ้มครองสุขภาพจากเหตุรำคาญ หมายถึง ประชาชนที่ได้รับเหตุรำคาญได้รับการดูแลปกป้อง และแก้ไขผลกระทบจากเหตุรำคาญ โดยพิจารณาจากผลสัมฤทธิ์ของการจัดการและแก้ไขปัญหาเหตุรำคาญที่เกิดขึ้นในพื้นที่
(3) มาตรการควบคุมเหตุรำคาญมาตรการควบคุมเหตุรำคาญ หมายถึง การดำเนินกิจกรรมต่างๆ ที่มุ่งหมายในการลด ป้องกัน ควบคุม เหตุรำคาญในชุมชน เช่น การสื่อสารสาธารณะ ข้อปฏิบัติ ข้อปฏิบัติ กฎระเบียบ เทศบัญญัติ การตรวจสอบ/ตรวจแนะนำด้านสุขลักษณะสถานประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ การพัฒนาระบบเฝ้าระวังปัญหาเหตุรำคาญ