กำลังโหลด

ข้อมูลตัวชี้วัด: สภาพสิ่งแวดล้อมชุมชน: ด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและภัยพิบัติ

ตัวชี้วัดนิยาม
(1) การเกิดภัยพิบัติ (ครั้ง)ชุมชนมีปรากฎการณ์สาธารณภัย ได้แก่ อัคคีภัย วาตภัย อุทกภัย ภัยแล้ง ภาวะฝนแล้ง ฝนทิ้งช่วง ภัยจากลูกเห็บ ภัยอันเกิดจากไฟป่า ภัยที่เกิดจากโรคหรือการระบาดของแมลงหรือศัตรูพืชทุกชนิด อากาศหนาวจัดผิดปกติ ภัยสงคราม และภัยอันเนื่องมาจากการกระทำของผู้ก่อการร้าย กองกำลังจากนอกประเทศ ตลอดจนภัยอื่นๆ ไม่ว่าเกิดจากธรรมชาติ หรือมีบุคคลหรือสัตว์ทำให้เกิดขึ้น ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต ร่างกายของประชาชน หรือก่อให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินของประชาชน
(2) ภัยร้อน (วันต่อปี)การเกิดปรากฎการณ์ความร้อนซึ่งวัดด้วยค่าดัชนีความร้อน ที่มีค่าตั้งแต่ 41 องศาเซลเซี่ยสขึ้นไป ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่คนเรารู้สึก เมื่อรับสัมผัสความร้อนนั้นอย่างต่อเนื่อง จะส่งผลให้เกิดอาการปวดแสบปวดร้อน อ่อนเพลียหรือเหนื่อยล้า และอาการลมแดด
(3) การประสบภัยพิบัติ (ร้อยละ)การประสบความเดือดร้อน หรือความเสียหายต่อชีวิต และทรัพย์สินอันเนื่องมาจากเหตุการณ์อันได้แก่ อัคคีภัย วาตภัย อุทกภัย ภัยแล้ง ภาวะฝนแล้ง ฝนทิ้งช่วง ภัยจากลูกเห็บ ภัยอันเกิดจากไฟป่า ภัยที่เกิดจากโรคหรือการระบาดของแมลงหรือศัตรูพืชทุกชนิด อากาศหนาวจัดผิดปกติ ภัยสงคราม และภัยอันเนื่องมาจากการกระทำของผู้ก่อการร้าย กองกำลังจากนอกประเทศ ตลอดจนภัยอื่นๆ ไม่ว่าเกิดจากธรรมชาติ หรือมีบุคคลหรือสัตว์ทำให้เกิดขึ้น ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต ร่างกายของประชาชน หรือก่อให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินของประชาชน
(4) มาตรการจัดการภัยพิบัติ (คะแนน)การกระทำเพื่อแสดงถึงการป้องกัน และการเตรียมความพร้อมเพื่อลดผลกระทบก่อนเกิดภัย การบริหารจัดการในสภาวะฉุกเฉินขณะเกิดภัย และการฟื้นฟูบูรณะพื้นที่และเยียวยาประชาชนให้กลับสู่สภาพปกติเมื่อสถานการณ์ภัยพิบัติได้ยุติลง ดังนี้
1) ระยะก่อนเกิดภัย ระยะก่อนเกิดภัยเนื่องเป็นช่วงเวลาที่ช่วยบรรเทาสถานการณ์ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในพื้นที่ให้ลดระดับความรุนแรงลง โดยมุ่งเน้นในด้านการป้องกัน และการเตรียมความพร้อม เพื่อลดผลกระทบโดยทำการประเมินความเสี่ยงและความล่อแหลมของสภาพพื้นที่เพื่อเตรียมการเฝ้าระวังและแนวทางการจัดการได้อย่างเหมาะสมเท่าทันต่อสถานการณ์ และจัดทำฐานข้อมูลด้านทรัพยากรเพื่อสนับสนุนการจัดการ
2) ระยะเกิดภัย การบริหารจัดการในสภาวะฉุกเฉินเป็นขั้นตอนของการบรรเทาภัยพิบัติที่เกิดขึ้นเพื่อลดระดับความรุนแรงลงจนเข้าสู่สภาวะปกติ ได้แก การแจ้งเตือนภัยการจัดตั้งศูนย์อำนวยการ การประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลข่าวสาร การสื่อสารในภาวะฉุกเฉิน การประกาศพื้นที่ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉิน การค้นหาและการกู้ภัย การอพยพ การรักษาพยาบาลฉุกเฉิน การรักษาความสงบเรียบร้อย การพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคล การประเมินความเสียหายและความต้องการเบื้องต้น การรายงานข้อมูลข่าวสารให้กับบุคคลหรือหน่วยงานที่รับผิดชอบ
3) ระยะหลังเกิดภัย การจัดการหลังเกิดภัยเป็นการดำเนินการเมื่อสถานการณ์ ภัยพิบัติได้ยุติลง โดยการฟื้นฟูบูรณะพื้นที่และเยียวยาประชาชนให้กลับสู่สภาพปกติ